Page 8 - YEDI BOLGEM
P. 8
— Düşünüyoruz da ne oluyor, sonuç hep aynı…
Sen sizinkilerden izin almadın değil mi?
— Almadım, söylemeye cesaret bile edeme-
dim. Sen izin aldın sanki.
— Benim izin alma sorunum yok kuzen, ben
senin için söyledim. Tuvalete gitsen sizinkilere
dilekçe yazıyorsun da ondan dedim.
— Bana bak, benim kurallarımla alay etmeyi bı-
rak. Ben kendimi böyle daha iyi hissediyorum. Sana
inat, bugün izin almayacağım. Hadi nereye git-
mek istiyorsan söyle!
— Tabii ki Gökgöl’e… Kararımı değiştireceğimi
mi sandın? İzinlik ne var bilmiyorum bu arada… Ma-
ğaraya tek başına bizim yaşımızda pek çok çocuk
giriyor. Tehlikeli olsa görevliler izin verirler miydi?
— Onlar normal çocuklar…
— Ne demek şimdi bu kuzen? dedi Ali.
Fena kızmıştı. Kızmak tamam da içten içe kuzeninin
haklı olduğunu biliyordu. Her şeyi bilen çocuk unva-
nını korumak zorunda olmak, merak, heyecan ara-
yışı derken birtakım aksilikler yaşıyordu. Doğal değil
miydi bunlar?
— Tamam kızma, senin elinde olan bir şey
değil, kabul.
-8-

